Earliest political memory of the day #32


Από διηγήσεις των γονιών μου, οι οποίοι και οι δυο ως φοιτητές άνηκαν σε αριστερά φοιτητικά κόμματα (ΕΚΚΕ, Ρήγας Φεραίος) να έχω πάει μαζί τους σε ηλικία των 2 ετών σε συγκέντρωση του ΠΑΣΟΚ και να αναπαράγω το σύνθημα: ΠΑΘΟΚ ΘΤΗΝ ΕΞΟΥΘΙΑ. Αυτό είναι περίπτωση που από την ασταμάτητη επανάληψη εξιστόρησης της ιστορίας , δε ξέρω αν είναι δική μου μνήμη ή εμφυτευμένη. Πρώτη και τελευταία φορά που ψήφισε μητέρα μου τουλάχιστον πασοκ. Δικές μου σίγουρα μνήμες είναι επί σειρά ετών τσακωμοί μεταξύ των γενεών της οικογένειας, γιαγιαδοπαπούδες που ψήφιζαν παραδοσιακά ΝΔ και γονείς και θείοι που ψήφιζαν αριστερά και στη χειρότερη ΠΑΣΟΚ.
2η μνήμη: έχοντας μπαμπά μέσα στο Πολυτεχνείο, ο οποίος κατά τύχη δεν χτυπήθηκε από σφαίρα, άρχισα να μαθαίνω από πολύ νωρίς τι ήταν το πολυτεχνείο. Και να ακούω ιστορίες. Δεν μπορώ να προσδιορίσω όμως την πρώτη φορά.
3η μνήμη: Σε ηλικία 4- 5 θυμάμαι το κόκκινο polo με αυτοκόλλητο:
Αtomkraft? Nein Danke! Θυμάμαι να ρωτάω το μπαμπά μου τι είναι ατομική ενέργεια και εκείνος να προσπαθεί να απαντήσει. Την απάντηση του δεν τη θυμάμαι, υποθέτω δε θα την είχα καταλάβει.
4η μνήμη; Στη δολοφονία του Μπακογιάννη από τη “17 Νοέμβρη”, σε ηλικία πια 10 ετών, θυμάμαι να πηγαίνω το βράδυ στο κρεβάτι μου για ύπνο και να φοβάμαι.


From my parents’ stories, who both we as students members of left-wing parties (EKKE, Rigas Feraios) to be with them at the age of two in a rally of the PASOK party and to reproduce the slogan: PATHOK IN POWER. This is a case in which, through countless re-tellings of the story, I’m not sure whether it’s my own memory or an implanted one. That was the first and last time that, my mother at least, voted for PASOK. My own memories are for sure the years-long fights between generations in my family, grandparents who traditionally voted for ND and parents and uncles who voted for the left – or in the worst case scenario for PASOK.

2nd memory: Having had my dad in the Polytechnic school, who was just by coincidence not hit by bullets, I started learning what the Polytechnic School was about. And to hear stories about it. But I cannot determine the first time.

3rd memory: Aged 4-5, I remember our red Polo with a sticker: “Atomkraft? Nein Danke!” I remember asking my father what nuclear power was, and him trying to answer. I don’t remember the answer, I guess I wouldn’t have understand.

4th memory: At the day of the killing of Bakoyannis by the “17th November”, aged 10, I remember going to bed being scared.